[expositie] Deel 1: De werkelijkheid voorbij
Deel 1: De werkelijkheid voorbij

Net als in de voorgaande jaren heeft de Illustratie Ambassade verschillende eindexamen exposities bezocht. In verschillende delen lichten wij graag enkele opvallende thema’s en werken uit.
In dit deel staan wij graag stil bij verschillende afstudeerprojecten die de kijker naar een andere wereld transporteren.

Victor Gram – Fairy Tales, Clouds and My Invisible Friend: Stories of Calm and Humour.
Victor Gram rondde dit jaar zijn bachelor in Fine Arts af aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag. In het werk van Gram staan hele grote personages centraal: dinosaurussen.



Het is onmogelijk om niet met een lach op je gezicht zijn afstudeerproject in je op te nemen. Het werk van Gram is luchtig: bombastische dinosaurussen zwevend door de lucht. Voor de expositie van zijn afstudeerproject had Gram de dinosaurussen uit zijn illustraties uitvergroot op de wanden. De muurschilderingen en de tekeningen passen bij een fragment dat hij schreef over iemand die op een zomerse dag zachte dinosaurussen van zich weg ziet zweven. Hij hanteert hiervoor een minimalistische stijl, welke het absurdistische onderwerp ten goede komt. In de tekeningen zie je de uitgestorven dieren ook op een ontspannen en vrolijke manier door de lucht bewegen. Zo staat een T-Rex op een wolk lachend te schuilen onder een paraplu, bungelt een Triceratops aan een parachute, en vliegt een Stegosaurus lachend in een ‘komeet’ door de ruimte. De illustraties zijn onderdeel van zijn boek: Fairy Tales, Clouds and My Invisible Friend: Stories of Calm and Humour.





Moos Boeke – Duizend Vadem
Moos Boeke studeerde dit jaar af in Illustration Design aan Artez in Zwolle. Zijn afstudeerproject is een beeldroman gebaseerd op het korte verhaal Duizend Vadem van Benny Lindelauf. Dit korte verhaal werd eerder uitgegeven in het boek Hele verhalen voor een halve soldaat en werd destijds geïllustreerd door Ludwig Volbeda.



Kenmerkend voor de plek Duizend Vadem is de ijzige koude. Deze ijzige sfeer weet Boeke perfect te vangen in zijn illustraties. Dit komt deels door het kleurgebruik. Zo werkt hij met alle mogelijke tinten tussen zwart en wit, en maakt hij ook gebruik van de kleur van het papier waar hij op werkt. Een ander visueel aspect waarmee hij de sfeer perfect neerzet is zijn meesterlijke beheersing van de clair-obscur techniek. Begin 2026 zal zijn beeldroman worden uitgegeven door Querido.

Hilde Vermeeren – Niets is Ooit Helemaal Stil
Een ander beeldverhaal waarin een desolate wereld centraal staat is het beeldverhaal van Hilde Vermeeren. Zij studeerde dit jaar af in Animation Design aan Artez in Zwolle.




Haar boek Niets is ooit Helemaal Stil neemt de lezer mee op reis naar een afgelegen wereld. Met dit werk onderzocht Vermeeren de stilte rondom verlies, wachten en missen. In dit beeldverhaal volgt de lezer een groep mensen die, aldus Vermeeren, onderweg zijn naar een afscheid.



In Niets is ooit helemaal stil belandt de lezer in een universum waarin stilte “niet de afwezigheid van geluid is, maar een levend, ademend tussenmoment.” Binnen het verhaal van Vermeeren is veel ruimte voor de interpretatie van de lezer. De etstechniek waarmee Vermeeren haar illustraties heeft gemaakt draagt bij aan het mythische karakter van de illustraties. Met dit beeldverhaal nodigt Vermeeren haar kijkers uit om te vertragen, om te kijken naar dat wat niet meteen zichtbaar is, en om te voelen wat niet altijd gezegd hoeft te worden.